پنجشنبه 9 بهمن 1404
این متن بخشی از یک پروندهٔ ویژه دربارهٔ نسبتِ هوش مصنوعی و روزنامهنگاری است؛ مجموعهای از مقالهها و گزارشها که بهجای داوری شتابزده، تلاش میکند با روایتهای واقعی، تجربههای میدانی
روابطعمومی در آستانهٔ یکی از عمیقترین دگرگونیهای تاریخ خود ایستاده است؛ تحولی ساختاری که اینبار نه از دل تغییر رسانهها، بلکه از قلب فناوری برمیخیزد. هوش مصنوعی، بهعنوان موتور محرک
این متن بخشی از یک پروندهٔ ویژه دربارهٔ نسبتِ هوش مصنوعی و روزنامهنگاری است؛ مجموعهای از مقالهها و گزارشها که بهجای داوری شتابزده، تلاش میکند با روایتهای واقعی، تجربههای میدانی
این متن بخشی از یک پروندهٔ ویژه دربارهٔ نسبتِ هوش مصنوعی و روزنامهنگاری است؛ مجموعهای از مقالهها و گزارشها که بهجای داوری شتابزده، تلاش میکند با روایتهای واقعی، تجربههای میدانی
پیشرفت شتابان هوش مصنوعی، شیوهٔ کار روزنامهنگاران را تغییر داده است. خبرنگاران، سردبیران، مدیران رسانه و دیگر فعالان این صنعت، تجربهها و توصیههای خود را دربارهٔ چگونگی مواجهه با این
چند وقت پیش، مشغول خواندن پروندهٔ ویژهای از کلمبیا ژورنالیسم ریویو[1] دربارهٔ هوش مصنوعی و رسانه بودم. از آن پروندههایی که قرار نیست نسخه بپیچد یا تکلیف همهچیز را روشن
کتاب «تقاطع هوش مصنوعی و روزنامهنگاری» نوشتهٔ سانتوش کومار بیسوال و آناند جی. کولکارنی با ترجمهٔ علی شاکر توسط انتشارات همشهری منتشر شد. این اثر ۴۸۸ صفحهای یکی از جدیترین
در دنیایی که هر روز میلیاردها محتوا در فضای آنلاین منتشر میشود، تنها آن رسانهای میتواند ماندگار بماند که نهتنها شنیده شود، بلکه اعتماد مخاطب را نیز جلب کند. سئو
تحول دیجیتال در دهۀ اخیر، ماهیت روابطعمومی را دگرگون کرده است. از پایش رسانهها گرفته تا مدیریت بحران، از تحلیل احساسات مخاطبان تا تولید محتوای خبری، هوش مصنوعی (AI) در
خواندن «دستورالعمل استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی در پژوهش» بنیاد ملی علم ایران، حسی دوگانه را القا میکند. از یک سو، با سندی مواجهیم که همچون یک نقشه مهندسی دقیق،