
هوش مصنوعی در قامت خبرنگار محلی؛ تجربهای از ایالت مِین
وقتی تام کوچران[1] و دیوید مورتلاک[2] شروع به ایدهپردازی برای راهاندازی یک استارتاپ هوش مصنوعی کردند، از تجربهٔ شخصی خودشان الهام گرفتند؛ تلاشی برای اینکه بفهمند در جامعهٔ محل زندگیشان

وقتی تام کوچران[1] و دیوید مورتلاک[2] شروع به ایدهپردازی برای راهاندازی یک استارتاپ هوش مصنوعی کردند، از تجربهٔ شخصی خودشان الهام گرفتند؛ تلاشی برای اینکه بفهمند در جامعهٔ محل زندگیشان

در شرایطی که رابطهٔ صنعت فناوری و مطبوعات رو به وخامت گذاشته، با استیون لِوی تماس گرفتم تا از زاویهٔ دید او، بهعنوان روزنامهنگاری که بیش از چهار دهه حوزهٔ فناوری را پوشش داده، بپرسم اوضاع را چطور میبیند. او طوفانهای زیادی را پشت سر گذاشته است. روزنامهنگاران چطور میتوانند از طوفانهای پیشِ رو جان سالم به در ببرند؟ این گفتوگو برای اختصار و شفافیت ویرایش شده است.

انتشار همزمان چند ترجمهٔ فارسی از رمان تازهٔ هاروکی موراکامی، مجموعهای از مسائل مهمتر را پیش روی ما میگذارد: مسئلهٔ اخلاق حرفهای، اعتبارسنجی، شفافیت، نقش هوش مصنوعی، مسئولیت مترجم، اقتصاد بازار نشر و البته ماهیت ارتباط و ترجمه.

یس هاسابیس، مدیرعامل گوگل دیپمایند، صبح روز سهشنبه در پستی در شبکهٔ اجتماعی ایکس (توییتر سابق)، خواستار تشکیل یک نهاد نظارتی جدید شد. هدف از این نهاد، مدیریت و نظارت بر عرضهٔ مدلهای پیشرفتهٔ هوش مصنوعی است.

اگر مدتی را در جمع فعالان حوزهٔ هوش مصنوعی بگذرانید، یک جمله را زیاد میشنوید: مدلهای زبانی بزرگ مثل جمینای، کلاد و چتجیپیتی ابزارهایی «کاربردی» برای جستوجوی اینترنت، جداکردن اطلاعات درست از نادرست و ارائهٔ دادههای بیطرفانهاند. اما نکتهٔ طعنهآمیز این است که ما پیشتر چنین سیستمی را اختراع کرده بودیم، سیستمی به نام روزنامهنگاری.

این مقاله استدلالی را که هوش مصنوعی تهدیدی وجودی برای حرفه ارتباطات است، نادرست و اساساً وارونه میداند. نویسنده بر ضرورت افزایش سواد هوش مصنوعی در میان متخصصان ارتباطات و توجه همزمان به اخلاق و اعتماد تأکید میکند. مقاله همچنین به تأثیر هوش مصنوعی بر کار و شکاف سرعت پذیرش آن میپردازد.

این متن بخشی از یک پروندهٔ ویژه دربارهٔ نسبتِ هوش مصنوعی و روزنامهنگاری است؛ مجموعهای از مقالهها و گزارشها که بهجای داوری شتابزده، تلاش میکند با روایتهای واقعی، تجربههای میدانی

گروهی از ناشران بزرگ و اسکات تورو (Scott Turow)، نویسنده پرفروش آمریکایی، از گوگل در دادگاه فدرال نیویورک شکایت کردند. شاکیان میگویند گوگل میلیونها کتاب دارای حقنشر را بهطور غیرقانونی برای ساخت مدلهای هوش مصنوعی جمنای استفاده کرده است. آنها این اقدام را «یکی از گستردهترین نقضهای آثار دارای حقنشر در تاریخ» خواندهاند. این پرونده را سه ناشر، شامل هاچت بوک گروپ (Hachette Book Group)، سنگیج لرنینگ (Cengage Learning) و الزویر (Elsevier)، مطرح کردهاند.

کریستوفر نولان، کارگردان برنده اسکار، میگوید فیلمهای اکشن پرهزینهای که عمدتاً در لوکیشنهای واقعی ساخته میشوند، در برابر گسترش هوش مصنوعی دوام میآورند؛ فناوریای که بسیاری از مردم آن را «تحقیر میکنند». کارگردان «اوپنهایمر» و «شوالیه تاریکی» در آستانه اکران فیلم جدیدش، اقتباسی از حماسه یونانی «اودیسه»، درباره نگرانیهای صنعت سینما از هوش مصنوعی سخن گفت. او انتقادهای جناح راست از انتخاب لوپیتا نیونگو برای نقش هلن تروا را «بیربط» دانست.

عکاسان آزاد میگویند قرارداد جدید والاستریت ژورنال راه را برای استفاده از آثارشان در آموزش هوش مصنوعی باز میکند.