پنجشنبه 9 بهمن 1404
فلشِ دوربین برای لحظهای اتاق نشیمن خانهای مجلل در لندن را در اواخر شبی از سال ۲۰۰۱ روشن میکند. در قابِ عکس، دختری هفدهساله با لبخندی مردد ایستاده و مردی
چند وقت پیش، مشغول خواندن پروندهٔ ویژهای از کلمبیا ژورنالیسم ریویو[1] دربارهٔ هوش مصنوعی و رسانه بودم. از آن پروندههایی که قرار نیست نسخه بپیچد یا تکلیف همهچیز را روشن
سالهای نهچندان دور، تصویر آشنای سفر در ایران با صحنهای آغاز میشد که حالا بیشتر شبیه خاطره است: رسیدن به شمال یا جنوب، ایستادن ماشینها در میدانهای ورودی و مردانی
چهارده سال از تولد مایکت میگذرد؛ پلتفرمی که در سال ۱۳۹۰ پا گرفت تا به کاربران ایرانی امکان دسترسی به بازیها و برنامههای اندرویدی را بدهد. حالا مایکت در گزارش
انجمن صنفی روزنامهنگاران استان تهران در مرداد ۱۴۰۴ نخستین گزارش مستند از دستمزد و شرایط کاری روزنامهنگاران را منتشر کرده است؛ گزارشی مبتنی بر پیمایش آنلاین ۱۶۵ روزنامهنگار از ۲۹
روز ۱۴ مرداد یادآور صدور فرمان مشروطیت در سال ۱۲۸۵ خورشیدی است؛ فرمانی که مظفرالدینشاه قاجار یک روز پیشتر، در ۱۳ مرداد، با هدف تشکیل مجلس شورای ملی امضا کرد
در دو دهۀ اخیر، تلفنهای همراه و شبکههای اجتماعی شیوههای ارتباطی بشر را به شکلی بنیادین متحول کردهاند. امروزه تصور زندگی روزمره بدون گوشیهای هوشمند و پلتفرمهای اجتماعی دشوار است.
در گزارش عملکرد سال ۱۴۰۳، ترابرنت تلاش کرده تصویری از یک پلتفرم تحولآفرین در صنعت حملونقل ارائه دهد؛ سامانهای که دیگر صرفاً یک ابزار دیجیتال نیست، بلکه خود را بهعنوان
رسوایی واترگیت نام مجموعهای از وقایع و افشاگریهای روزنامهنگارانه است که در اوایل دههٔ ۱۹۷۰ میلادی به بحرانی کمسابقه در سیاست آمریکا انجامید و در نهایت منجر به استعفای رئیسجمهور
اقتصاد امروز با چالشهایی چون تورم فزاینده و شکاف فزایندۀ درآمدی مواجه است. در ایران، نرخ تورم مصرفکننده در سال ۱۴۰۳ به گزارش صندوق بینالمللی پول حدود ۳۱٫۷٪ بوده و