انتشار همزمان چند ترجمهٔ فارسی از رمان تازهٔ هاروکی موراکامی، مجموعهای از مسائل مهمتر را پیش روی ما میگذارد: مسئلهٔ اخلاق حرفهای، اعتبارسنجی، شفافیت، نقش هوش مصنوعی، مسئولیت مترجم، اقتصاد بازار نشر و البته ماهیت ارتباط و ترجمه.
این متن بخشی از یک پروندهٔ ویژه دربارهٔ نسبتِ هوش مصنوعی و روزنامهنگاری است؛ مجموعهای از مقالهها و گزارشها که بهجای داوری شتابزده، تلاش میکند با روایتهای واقعی، تجربههای میدانی
این متن بخشی از یک پروندهٔ ویژه دربارهٔ نسبتِ هوش مصنوعی و روزنامهنگاری است؛ مجموعهای از مقالهها و گزارشها که بهجای داوری شتابزده، تلاش میکند با روایتهای واقعی، تجربههای میدانی
روابطعمومی در آستانهٔ یکی از عمیقترین دگرگونیهای تاریخ خود ایستاده است؛ تحولی ساختاری که اینبار نه از دل تغییر رسانهها، بلکه از قلب فناوری برمیخیزد. هوش مصنوعی، بهعنوان موتور محرک
این متن بخشی از یک پروندهٔ ویژه دربارهٔ نسبتِ هوش مصنوعی و روزنامهنگاری است؛ مجموعهای از مقالهها و گزارشها که بهجای داوری شتابزده، تلاش میکند با روایتهای واقعی، تجربههای میدانی
این متن بخشی از یک پروندهٔ ویژه دربارهٔ نسبتِ هوش مصنوعی و روزنامهنگاری است؛ مجموعهای از مقالهها و گزارشها که بهجای داوری شتابزده، تلاش میکند با روایتهای واقعی، تجربههای میدانی
پیشرفت شتابان هوش مصنوعی، شیوهٔ کار روزنامهنگاران را تغییر داده است. خبرنگاران، سردبیران، مدیران رسانه و دیگر فعالان این صنعت، تجربهها و توصیههای خود را دربارهٔ چگونگی مواجهه با این
چند وقت پیش، مشغول خواندن پروندهٔ ویژهای از کلمبیا ژورنالیسم ریویو[1] دربارهٔ هوش مصنوعی و رسانه بودم. از آن پروندههایی که قرار نیست نسخه بپیچد یا تکلیف همهچیز را روشن
چندی پیش «شهرام ایزدی»، مدیر محصول و پلتفرم واقعیت توسعهیافته (Extended Reality یا XR) اندروید، در یک نشست تدتاک، از توانمندیهای عینکهای هوشمند گوگل گفت. عینکهایی که شاید در نگاه
بیش از ۱۴۰۰ اعتراض جمعی با شعار «دست بردارید!» در ساختمانهای دولتی ایالتی، ساختمانهای فدرال، دفاتر کنگره، ستاد ادارۀ تأمین اجتماعی، پارکها و شهرداریها در سراسر ایالات متحده و برخی
