در دنیای مدیریت امروز، نرخ مشارکت کارکنان روی کاغذ اغلب با اعدادی گزارش می‌شود که در نگاه اول، مطلوب به نظر می‌رسند. اما این شاخص‌های کلی، هرگز برای کشف حقایقِ پنهان زیر پوست سازمان طراحی نشده‌اند؛ حقایقی مانند بی‌اعتمادی نسبت به پیام‌های مدیریتی، چرخه‌های بازخوردی که در میانهٔ راه متوقف می‌شوند و فشار مضاعف بر کارشناسان ارتباطات داخلی که موظف‌اند با منابعی محدود، انسجام فرهنگی را در سازمان حفظ کنند.