چگونه میتوان چالشهای پذیرش هوش مصنوعی در تیمهای ارتباطی را مدیریت کرد و تصمیمات آگاهانهای دربارۀ ابزارهای هوش مصنوعی مناسب برای موفقیت سازمان گرفت؟ با ادامۀ تأثیرگذاری هوش مصنوعی بر
رکود اقتصادی، واژهای که سایهای سنگین بر صنایع مختلف میاندازد و بازارها را درگیر کاهش تولید، مصرف و اشتغال میکند. در این شرایط، بسیاری از شرکتها برای حفظ بقای خود
این روزها، برخی از دورهها و محتواهای آموزشی در حوزۀ ارتباطات عنوان «روابطعمومی مدرن» را یدک میکشند؛ آیا این نامگذاری از یک ضرورت میآید یا ویترینی برای جذب مخاطب است؟
من علی شاکر هستم؛ روزنامهنگار و پژوهشگر هوش مصنوعی که میخواهم در این سلسله یادداشتها در درجۀ نخست دربارۀ اصول کاربرد هوش مصنوعی در رسانه بیشتر بدانم و بخوانم و
پادکست کارکسب در هر قسمت روی یک موضوع مرتبط با کسبوکار تمرکز میکند. در چهلویکمین اپیزود کارکسب (قسمت ۴ از فصل ۴) مائده گیوهچین، میزبان کارکسب، با حمیدرضا نیکدل، مدرس
اول از همه دستمریزاد؛ به عطیه نوری برای اینقدر دقیق و شفاف نوشتن. و بعد دستمریزاد به مُصوّر برای اینکه این روزها تبدیل شده است به یکی از مهمترین رسانههای
طوفان سنجاقک پدیدهای است که در علم اکولوژی بهعنوان «اثر پروانهای» شناخته میشود. این مفهوم به این معناست که تغییری کوچک در یکی از اجزای سیستمهای پیچیده میتواند باعث ایجاد
ارتباطات چه در فارسی و چه در انگلیسی (Communications) دستکم به سه معنا بکار میرود: ارتباطات، به معنای ابزارها و تکنولوژیهای ارتباطات، مثلاً شرکتهای ارتباطاتی و مخابراتی، وزارت ارتباطات و
در عصر ارتباطات، سکوت به معنای مرگ تدریجی است، بهویژه برای صنعت حساس و پویایی مانند لجستیک. این صنعت، که شریان حیاتی تجارت الکترونیک و بهطورکلی، چرخۀ توزیع کالا در
تشخیص بهموقع بحرانها در رأس فعالیتهای حرفهی روابطعمومی قرارداد که از طریق برنامههای مدیریتی و مداخلۀ هدفمند میتوان از بروز رویدادهای ناخواسته جلوگیری کرد. در پارادایم امروزی، کاربرد هوش مصنوعی،
